Je zou het zo dadelijk niet verwachten maar wij hebben besloten om onze gammele inkomhal of ook wel gang genoemd, te betegelen met wandtegels. Al lange tijd waren we aan het verzinnen hoe we de hal konden opfrissen toen plots het idee van wandtegels werd aangehaald.

Toen we dit huis kochten van de immobilienmakelaar, was het hier en daar aan een opknapbeurt toe. Zo ook onze hal. Toen men destijds bij de bouw van de woning de muren optrok, werd na het metselen van de muur plamuursel voorzien en een of andere beschermlaag. Probleem hierbij was thans dat het bezetsel opgebouwd was uit leem hetgeen zéér broos is en makkelijk afbrokkelt. Omwille van dit brokkelige geheel besloot ik mijn artistieke denken los te laten op de muur en op een creatieve manier de muur te bewerken. Ik nam een hamer en schroevendraaier, oh jawel, een schroevendraaier, en begon her en der het plamuursel van de muur te schrapen en de kloppen. Top op de blote muur. Dit gaf het mooie effect dat op bepaalde plaatsen de stenen van de muur bloot stonden en het grote deel van de muur nog met het plamuursel bezet was. Ik had ooit zo eens iets gezien en vond dit wat hebben. Maar niet bij onze hal. Het was gewoonweg afschuwelijk en had geheel niet het effect waarop ik gehoopt had.

Die "prachtige" inkomhal hebben we een jaar moeten aanzien tot mijn lieve echtgenote me het idee voorschotelde om de hal te betegelen met wandtegels. "Hè, wandtegels in een gang ? Dat zal wel" dacht ik bij mezelf. Tegels in de keuken of badkamer ok, maar wandtegels in een hal lijkt me niet echt geslaagd, niet dat mijn creatie het zonlicht goed kon verdragen. Maar ja, zoals overal is, ook bij mij de vrouw baas in huis, dus maakte ik een afspraak met een tegelwerker om eens een kijkje te komen nemen en zijn professionele mening te geven. "Natuurlijk gaat dit mevrouwtje, en uiteraard zal het mooi zijn." Lap, die wist zich goed te verkopen, dus had ik geen enkele tegenwerping meer die mijn vrouw op andere gedachte kon zetten. Dus wij naar een groothandel in bouwmaterialen om de wandtegels te bezichtigen. En eenmaal bij de groothandel gearriveerd, jawel hoor: "Ooooh en ohhhh" je kent dat wel, dus wist ik al wel dat ik hier niet meer vanonder kon en zag onze gang al voor me met één of andere wandtegel. Om mijn stem dan toch maar enigszins te laten gelden besloot ik dan maar mezelf neer te leggen bij de overweldiging van mijn vrouw en me actief te uiten in het kiezen van de gechikte wandtegel. De keuze ging uit naar een geel getinte wandtegel met een bruin wazig motief. Als breking tussen de grotere wandtegels zouden we kiezen voor een smalle bruine tegel die op ooghoogte over de volledige lengte van de inkomhal zou geplaatst worden. En zo geschiede, enkele weken later begonnen de werken aan onze inkomhal.

Bij de start van de werken was het een hele klus om de muur klaar te maken om de wandtegels aan te brengen. De wandtegels zouden gekleefd worden tegen het leemplamuursel hetgeen al voor minder stof en breekwerk zou zorgen. Vooreerst werden de nodige elektriciteitswerken uitgevoerd hetgeen bestond uit het verwijderen van de drukknopen en stopcontacten. Vervolgens werd de vloer, die bestaat uit vloertegels, volledig afgedekt opdat deze niet beschadigd zou raken. Voorheen hadden we de binnendeuren met een laagje verf overschilderd (zie ook artikel deuren schilderen) en dit in een grijze kleur. De buitendeur was voorzien van een glasgordijn waarvan alle delen uiteraard moesten verwijderd worden aangezien ze aansluiting hadden met de muren die betegeld zouden worden. Eenmaal alle voorbereidingen getroffen begon de tegelwerker met het behandelen van de muur met een speciaal goedje waardoor de lijm zich goed zou kunnen hechten. Vervolgens, een dag later ondertussen, werd de lijm aangebracht en werden de eerste wandtegels aangebracht. De inkomhal had zes deuren en gelukkig geen ramen hetgeen de werken nog extra zou bemoeilijkt hebben. Elke deur vergde slijpwerk om de wandtegels op de juiste maat te zetten opdat ze netjes zouden aansluiten tegen de kozijnen van de deuren. Maarliefst zes werkdagen heeft het geduurd vooraleer de inkomhal volledig betegeld was. Als laatste stap moesten de wandtegels nog ingewassen worden waarbij tevens de voegen tussen de wandtegels opgevuld werden. Als voegsel opteerden wij  voor een geelachtige specie die mooi paste bij de geelachtige kleur van de tegels.

Na het inwassen kregen we de vraag van de betegelaar enkele dagen te wachten en dan mochten we de wandtegels oppoetsen. Sneller gezegd dan gedaan. "Sluier" noemen ze het in de vakterminologie. Een dunne stoffige laag die zich hardnekkig vast heeft gezet op de tegels. Zelf het plafond had de nodige stoflaag gekregen en moest afgewassen worden. Het vergde dan ook enige tijd vooraleer de tegels de ware kleur en uitstraling konden weergeven. En... het was mooi. Héél mooi zelfs. Ik had nooit durven denken dat wandtegels in een inkomhal zo een prachtig effect hadden. Echt prachtig. Ook als we de verlichting in de inkomhal aansteken, dan is de hal een hele openbaring. Besluit... soms hebben vrouwen dan toch gelijk. Soms hé ;-)